Błogosławiona Karolina
Pokaż menu

16-11-2019

ODPUST JAKO DOBRO DUCHOWE

 

„Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie”.


(Mt 16, 18n)

 

„Biskup Rzymu, następca Piotra klucznika i namiestnik Jezusa na ziemi, mocą władzy kluczy otwierających królestwo niebieskie, usuwa u wiernych to, co stanowi przeszkodę w dostępie do Chrystusa, mianowicie winę i karę należną za grzechy uczynkowe; winę – za pośrednictwem sakramentu pokuty, karę zaś doczesną należną za grzechy według sprawiedliwości Boskiej – za pośrednictwem odpustu Kościoła. (...) Kiedy na mocy swej władzy apostolskiej udziela odpustu tak dla żywych, jak i dla umarłych, wówczas rozdziela ze skarbca zasług Jezusa Chrystusa i Świętych"

(Leon X: Cum postquam. W: Breviarium fidei.... s. 454).

 

„Odpust to darowanie człowiekowi przez Boga kar doczesnych, należnych za grzechy, odpuszczone już co do winy".

 

Nawiązując do powyższych tekstów i definicji należy uświadomić sobie fakt, iż każdy grzech ciężki pociąga za sobą podwójny skutek: winę i karę.

 

Wina polega na zerwaniu relacji z Bogiem, utracie łaski uświęcającej. Osoba która umrze w stanie grzechu ciężkiego (grzech ciężki to świadome i dobrowolne przekroczenie prawa Bożego w ciężkiej materii), musi się liczyć z możliwością wiecznego potępienia. Aby nawiązać ponownie relację z Bogiem i odnowić w sobie łaskę uświęcającą, należy oczyścić się z grzechów w sakramencie pokuty.

 

Kara doczesna polega na naprawieniu szkód i odpokutowaniu popełnionych grzechów. Jest to pewna sprawiedliwość, która musi sie wypełnić. Jeśli nie nastąpi to w czasie ziemskiego życia, kary te będą "odkładane" i czekać będą na nas w czyśćcu. Jednak dokonując pewnych czynności nakazanych przez Kościół, mogą one zostać zmazane i to jest właśnie  odpust.

 

Aby zyskać odpust muszą być spełnione następujące warunki:

 

  1. Stan łaski uświęcającej - jest to stan bez grzechu ciężkiego, zyskujemy go przystępując do spowiedzi świętej. Po każdej spowiedzi można zyskać wiele odpustów i może to trwać tak długo, jak długo trwamy w łasce uświęcającej.
  2. Przyjęcie Komunii świętej - oczywiście godne.
  3. Modlitwa w intencjach podanych przez Ojca Świętego. Papież prosi nas czyli Kościół jako wspólnotę, o modlitwę w konkretnych intencjach. Na szczęście nie musimy znać konkretnie brzmienia tych intencji, wystarczy wzbudzić w sobie myśl, iż „chcę się pomodlić w intencji, którą papież podał na dany miesiąc” i to wystarczy. Należy zmówić dwie dowolne modlitwy.
  4. Wolność od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu nawet lekkiego. Należy wykluczyć powtarzanie grzechów nawet powszednich, nie wolno tolerować u siebie złych przyzwyczajeń lub dobrowolnie trwać w jakimś nałogu (np. piractwo komputerowe). Jest to bardziej stan duszy niż konkretna czynność.
  5. Dzieło odpustowe to wypełnienie określonej czynności,  z którą wiąże się możliwość uzyskania odpustu.
    Są to m.in.:

 

 

  • adoracja Najświętszego Sakramentu, minimum 30 min.
  • odmówienie przynajmniej jednej cząstki różańca (czyli  5 dziesiątek), w kościele lub  w rodzinie
  • czytanie Pisma Św. minimum 30 min.
  • pobożne odprawienie Drogi Krzyżowej, przed stacjami prawnie erygowanymi,
  • nawiedzenie kościoła w święto tytułu (tj. w odpust parafialny), lub 2 VIII (odpust Porcjunkuli)i odmówienie w nim
            Ojcze nasz... i  Wierzę...
  • odmówienie Koronki do Bożego Miłosierdzia w Kościele gdzie jest Najświętszy Sakrament (przynajmniej
            w tabernakulum), a wierni którzy nie mogą wychodzić z  domu, mogą odmówić Koronkę w miejscu przebywania,
  • udział w rekolekcjach trwające co najmniej 3 dni,
  • pobożne przyjęcie, nawet przez radio lub telewizję błogosławieństwa papieskiego      udzielanego miastu i światu (niedziela w południe).
  • w dniach 1 - 8 listopada, nawiedzenie cmentarza i modlitwa w intencji zmarłych (dowolna modlitwa), jednak odpust zyskany w ten sposób, może być ofiarowany tylko         za zmarłych.

 

 

Osoba która spełni wszystkie 5 warunków podanych wyżej, zyskuje odpust zupełny, osoba która spełni jedynie 4 warunki zyska odpust cząstkowy (czyli darowane zostaje część kar doczesnych - jaka to część? zależy od gorliwości i starań które podjęła ta osoba).

 

Odpust można zyskać tylko dla siebie lub dla osoby zmarłej. Odpust nie może być zyskany w intencji innej żyjącej osoby.

W ciągu jednego dnia można zyskać maksymalnie jeden odpust zupełny oraz wiele cząstkowych.

 

Ewentualne pytanie (zadane przez jednego parafianina): Skąd mogę mieć pewność, iż spełniłem wszystkie warunku odpustu, skąd mogę wiedzieć, że nie jestem przywiązany do jakiegoś grzechu (patrz punkt 4 warunków odpustu)?

 

Odp. Jeśli nie przychodzi mi na myśl żaden grzech do którego byłbym przywiązany lub uzależniony, to wówczas można przyjąć iż warunek jest spełniony, ponieważ w sytuacji niepewności prawo Boże (a raczej Boże miłosierdzie) zawsze bierze stronę człowieka.

 

W końcu przecież - jak nauczał Jezus - nie chodzi o to, aby co do joty spełnić wszystkie warunki, od „A” do „Z”, ale pokazać że kocha się Boga i chce się z Nim być w wieczności.

 

ks. Marcin Matonóg

 

 

Fotoblog

Spacer wirtualny


Parafia


Dom w Wiśle

Kościół z lotu ptaka

Panorama

Siłownia

Grota solna